من چیستم؟

لبخند پر ملامت پاییزی غروب در جستجوی شب

که یک شبنم فتاده به چنگ شب حیات ، گمنام و بی نشان

در آرزوی سر زدن آفتاب مرگ

Man chistam?

Labkhande por malamate payizi ghoroob dar jostejooye shab

Ke yek shabnam fetade be chang shab hayat , gomnamo bi neshan

Dar arezooye sarzadane aftabe marg

              

چه امید بندم در این زندگانی

که در نا امیدی سر آمد جوانی

سرآمد جوانی و ما را نیامد

پیام وفایی از این زندگانی

Che omid bandam dar in zendegani

ke dar na omidisar amad javani

Sar amad javani va mara nayamad

payame vafayi az in zendegani

              

عشق تنها کار بی چرای عالم است ، چه ، آفرینش بدان پایان می گیرد

Eshgh tanha kare bi cheraye alam ast , che , afarinesh bedan payan migirad

              

آیا در این دنیا کسی هست بفهمد

که در این لحظه چه می کشم ؟ چه حالی دارم؟

چقدر زنده نبودن خوب است ، خوب خوب خوب

Aya dar in donya kasi hast befahmad

ke dar in lahze che mikesham? che hali daram?

Cheghadr zende naboodan khoob ast , khoob khoob khoob

              

هنگامی دستم را دراز کردم که دستی نبود

هنگامی لب به زمزمه گشودم که مخاطبی نداشتم

و هنگامی تشنه آتش شدم،

که در برابرم دریا بود و دربا و دریا …!

Hengami dastam ra deraz kardam ke dasti nabood

Hengami lab be zemzeme goshoodam ke mokhatabi nadashtam

va hengami teshneye atash shodam ,

Ke dar barabaram darya boodo darya va darya darya …!g

              

از دیده به جاش اشک خون می آید

دل خون شده ، از دیده برون می آید

دل خون شد از این غصه که از قصه عشق

می دید که آهنگ جنون می آید

Az dide be jaye ashk khoon miayad

Del khoon shode , az dide boroon mi ayad

Del khoon shod az in ghe

              

حرف هایی هست برای نگفتن و ارزش عمیق هر کسی به اندازه ی حرف هایی است که برای نگفت
دارد

Harf hayi hast baraye nagoftan va arzesh amighe har kasi be andazeye harfhayi
ast ke baraye nagoftam darad

              

چو کس با زبان دلم آشنا نیست

چه بهتر که از شکوه خاموش باشم

چو یاری مرا نیست همدرد ، بهتر

که از یاد یاران فراموش باشم

Cho kas ba zabe delam ashena nist

Che behtar ke az shekve khamoosh basham

cho yari mara nist hamdard , behtar

ke az yade yaran faramoosh basham

              

دلی که عشق ندارد و به عشق نیاز دارد،

آدمی را همواره در پی گم شده اش،

ملتهبانه به هر سو می کشاند

Deli ke eshgh nadarad ve be eshgh niyaz darad,

Adami ra hamvare dar paye gomshode ash,

Moltahebane be har soo mikeshanad

              

مهربانی جاده ای است که هرچه پیش می روند ، خطرناک تر می گردد

Mehrabani jade e ast ke harche pishtar miravand , khatarnaktar migardad

گردآوری : مجله اینترنتی آیوت دات آی آر

این نوشته برای شما جذاب بود؟ با دیگران به اشتراک بگذارید

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین مقالات

پربازدید ترین مقالات